سلام.

1- مث آدمای گیج خبر صدور حکم دادگاه صدام  را شنیدم. این سوال برایم مطرح شد: باید خوشحال باشم؟ نمی دانم. سال های جنگ نفرین ها بود که از عمق سینه ها به اوج آسمان ها می رفت.  دوران سختی بود.به قول قهرمان فیلم آژانس شیشه ای گردان می رفتیم و گروهان بر می گشتیم.چه خسارات سنگینی به این مرز و بوم وارد شد. چرا مقوله تجاورز عراق به ایران در این دادگاه مطرح نشد؟آیا باید درد های درون را با این خبر التیام داد؟صدام دشمن این دیار اهورایی بود. آمریکا هم که وضعیتش مشخص است. آمریکا صدام را سرنگون کرد.محاکمه کرد.ایران کجای این محاکمه است.؟پرونده تجاوز صدام به ایران چه دادگاهی بررسی می کند. راستی از غرامت چه خبر؟آیا هنوز در وضعیت نه جنگ و نه صلح یعنی آتش بس هستیم؟در هر حال محاکمه صدام  انجام شد.  تا همین حد هم شکر!!

2- استاد درویش عزیز در وبلاگش در کنار دغدغه هایش بر ای  حفظ محیط زیست به  ضرورت حفظ حریم سایت معظم سیاحتی گردشگری و تاریخی آرامگاه فردوسی پرداخته است. 

 به شعارهای میراث فرهنگی دقت کنید. قرار است هزار و یک اتفاق حسنه در این معرکه واقع شود.امید که بشود.ولی در عمل....!!امید که باور کنیم  گردشگری می تواند رکنی رکین در توسعه این کشور باشد.امید که تمام سازمان ها و ارگان ها در هر کاری و پروژه ای ابتدا با سازمان میراث فرهنگی هماهنگ  شوند . امید که سازمان مذکور فعال تر و پویا تر عمل کند.امید که دغدغه های امثال درویس کمتر شود.